Δε μπορούμε να αγαπήσουμε πραγματικά…

Δε μπορούμε να αγαπήσουμε πραγματικά, αν δεν έχουμε τη δυνατότητα να γνωρίσουμε τη δική μας αλήθεια, την αλήθεια για τον ίδιο μας τον εαυτό. Συχνά πετάμε μακριά το κλειδί της κατανόησης της δικής μας ζωής… και χάνουμε τη δυνατότητα της συν – ύπαρξης. Προσπαθούμε να συμπεριφερόμαστε στις σχέσεις μας «σαν να αγαπούσαμε». Αυτή όμως η […]

Απόγνωση…

Ο χώρος της συνεδρίας, κατά τη διάρκεια της ψυχοθεραπευτικής διεργασίας, γεμίζει συχνά από συναισθήματα πόνου κι απόγνωσης, λόγω μίας απώλειας… Κάθε απώλεια μας κινητοποιεί. Η έλλειψη μας ταρακουνά υπαρξιακά. Μας ανασυγκροτεί. Η απώλεια, ως εξελικτική εμπειρία ύπαρξης, «παράγει» επιθυμία, ο πόνος εξελίσσεται σε ελπίδα, η θλίψη σε εμπιστοσύνη… Η δοκιμασία και η απόγνωση μας αποκαλύπτουν […]

Τα χαρίσματα πηγάζουν από τις μαύρες σκιές της ζωής μας…

Στη ζωή περνάμε “γκρίζες” περιόδους, μας κυριεύει θλίψη, ματαίωση και βαθύς πόνος. Πλησιάζουμε την απόγνωση και την απελπισία. Μία αίσθηση βαθιάς απουσίας κυριαρχεί μέσα μας, αισθανόμαστε ότι όλοι, ακόμα κι ο Θεός, είναι απόντες. Στην ψυχοθεραπεία συναντάμε συχνά τέτοιες βαθιές υπαρξιακές στιγμές. Ο χώρος της συνεδρίας γεμίζει με πόνο, δάκρυα, φόβο, οργή… Κι όμως τα […]

Στην αγωνία μας να μην πονέσουμε και να μην πληγωθούμε, δεν προλαβαίνουμε να ζήσουμε…

Η ζωή συχνά επιβάλλει να πούμε ένα δύσκολο «αντίο». Να κλείσει ένας κύκλος ζωής, για να ανοίξει ένας επόμενος. Δύσκολη υπόθεση αυτό το «αντίο», με κρυμμένο και βαθύ πόνο. Αλλά απαραίτητο, για να προχωρήσει η ζωή. Δεν το τολμούμε όμως, καθώς δεν αναλαμβάνουμε την ευθύνη της ζωής μας. Κι αφήνουμε τις σχέσεις μας να παρακμάζουν… […]

Γελάει καλύτερα… αυτός που έχει πονέσει πολύ στη ζωή του!

Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή. Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους … Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ. … Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα… από Το Παράπονο του Οδυσσέα Ελύτη   Η ψυχοθεραπευτική διεργασία δείχνει, πως δεν υπάρχουν δυνατοί άνθρωποι με εύκολο παρελθόν. […]

Για όσους έκαναν τη στεναχώρια τους αυτοάνοσο νόσημα…

…Μας έλεγαν θα νικήσετε, όταν εγκαταλείψετε τη ζωή σας. Εγκαταλείψαμε τη ζωή μας και βρήκαμε τη στάχτη… Μένει να ξαναβρούμε τη ζωή μας, τώρα που δεν έχουμε πια τίποτα… Γιώργος Σεφέρης, Τετράδιο γυμνασμάτων   Για όσους έκαναν τη στεναχώρια τους αυτοάνοσο νόσημα. Για όσους αυτοπαγιδεύτηκαν, παραμένοντας στο αδιέξοδο περιθώριο. Για όσους θυσιάστηκαν ψυχολογικά, αλλά και […]

«Να λες «Ναι!»

«Να λες «Ναι!» στην ανάγκη, να μετουσιώνεις το αναπόφευγο σε δικιά σου λεύτερη βούληση – αυτός, ίσως, είναι ο μόνος ανθρώπινος δρόμος της λύτρωσης…» Νίκος Καζαντζάκης – Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά   Πόσο λυτρωτικό αποδεικνύεται να ταξιδεύεις στη ζωή, κυνηγώντας τις επιθυμίες της ψυχής σου…

Μ΄ αγαπάς;

Μ’ αγαπάς; Κι αν ναι… πόσο; Μέχρι πότε; Με όρους ή χωρίς; Μ’ αγαπάς; Ακόμα κι αν σε απογοητεύσω; Κι αν δεν κάνω αυτό που ζητάς; Μ’ αγαπάς; Κι αν κάνεις λάθος; Αλήθεια… τι αγαπάς σε μένα; Μ’ αγαπάς; Κι αν μ αφήσεις; Μπορείς άραγε να μου αποδείξεις ότι μ’ αγαπάς; Μ’ αγαπάς; Θα ήθελα […]

Όταν ο περίγυρός δηλητηριάζει τη ζωή μας αργά και σταθερά…

Όταν ο περίγυρός μας (φίλοι, συνάδελφοι, συγγενείς) είναι «τοξικός», τότε δηλητηριάζει τη ζωή μας αργά και σταθερά. —————- Η περίπτωση του κορυφαίου γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά είναι μοναδική και άκρως διδακτική. Έχει ήδη φτιάξει το αριστούργημα του την “Κοιμωμένη” του στο Α’ Νεκροταφείο, μόλις στα 24 του, όταν εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια της ψυχικής του ασθένειας […]