Είδε κανείς το μέλλον μου;

“Αλλά κάτεχε ότι μονάχα κείνος που παλεύει το σκοτάδι μέσα του θα ‘χει μεθαύριο μερτικό δικό του στον ήλιο” Άξιον Εστί (1959) – Οδυσσέας Ελύτης   Η ψυχοθεραπευτική διεργασία, μέσα από την προσωπική δυαδική σχέση του θεραπευτή με τον θεραπευόμενο, αγγίζει πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης. Στην ψυχοθεραπεία διαπραγματευόμαστε έννοιες, όπως, η χαρά, η έλλειψη νοήματος […]

“Διάλογος ανάμεσα σε μένα και σε μένα”

Σοῦ εἶπα: – Λύγισα. Καὶ εἶπες: – Μὴ θλίβεσαι. Ἀπογοητεύσου ἥσυχα. Ἤρεμα δέξου νὰ κοιτᾷς σταματημένο τὸ ρολόι. Λογικὰ ἀπελπίσου πῶς δὲν εἶναι ξεκούρδιστο, ὅτι ἔτσι δουλεύει ὁ δικός σου χρόνος. Κι ἂν αἴφνης τύχει νὰ σαλέψει κάποιος λεπτοδείκτης, μὴ ριψοκινδυνέψεις νὰ χαρεῖς. Ἡ κίνηση αὐτὴ δὲν θά ῾ναι χρόνος. Θά ῾ναι κάποιων ἐλπίδων ψευδορκίες… […]

Η 24χρονη Νεφέλη είδε το παρακάτω όνειρο…

Η 24χρονη Νεφέλη είδε το παρακάτω όνειρο: «Βλέπω τον ανθισμένο κήπο του σπιτιού μας. Στη μέση υπάρχει ένα λευκό φέρετρο. Φοβάμαι ότι μέσα είναι ο πατέρας μου, ανοίγω το καπάκι και μέσα, ευτυχώς, δε βρίσκεται ο πατέρας, αλλά εγώ…» Αν η Νεφέλη είχε εκφράσει την απογοήτευσή, το θυμό, την αποστροφή της για τον αλκοολικό πατέρα […]

Ψευδαισθήσεις κι ανεπίλυτες ματαιώσεις…

Η ψυχοθεραπεία μας διδάσκει πως διαθέτουμε ένα σπουδαίο εργαλείο στην πάλη μας με την ψυχική νόσο: το να ανακαλύψουμε συναισθηματικά την αλήθεια για την αποκλειστική ιστορία των παιδικών μας χρόνων. Και να απελευθερωθούμε έτσι από ψευδαισθήσεις κι ανεπίλυτες ματαιώσεις. Δε μπορούμε βέβαια να διαγράψουμε επώδυνες εγγραφές από την παιδική μας ηλικία, αφού δε μπορούμε να […]

Η ζωή δεν έρχεται με νόημα…

Η ζωή δεν… έρχεται με νόημα. Πρέπει να εφεύρουμε εμείς το νόημα και μετά να… ξεχάσουμε ότι το έχουμε εφεύρει. Όταν κάποιος στη συνεδρία μου λέει, ότι δεν έχει κανένα νόημα να ζει, προσπαθώ να εξερευνήσω τις σχέσεις του: Ποιους συναντά στην καθημερινότητά του; Τι τον εμποδίζει στην επικοινωνία; Ένας από τους πιο σημαντικούς λόγους […]

Τι νόημα θα είχε η Ανάσταση, δίχως τη Σταύρωση…

Ο Σάρτρ αναφέρει: “Στην ποίηση κερδίζει αυτός που χάνει. Κι ο αυθεντικός ποιητής διαλέγει να χάνει μέχρι θανάτου, για να κερδίσει. Αυτή εξάλλου είναι και η ριζική βάση της σύγχρονης ποίησης: η απόλυτη αξιοποίηση της αποτυχίας.” Συλλογίζομαι… πόσο πολύ ο κάθε ψυχοθεραπευτής αγαπά τους “ηττημένους” και τους αντικρύζει στη θεραπευτική διεργασία, ως πραγματικούς νικητές. Και […]

Να πεθάνετε θέλετε;

Ο Γιάννης Τσαρούχης, γέρος και βαριά άρρωστος, μια χειμωνιάτικη ημέρα, θέλησε να βγει έξω από το σπίτι του για έναν περίπατο… Η κυρία που είχε αναλάβει την περιποίηση και φροντίδα του, με απορία και αγωνία τον ρώτησε: «Μα πού πάτε κ. Τσαρούχη με τέτοιο καιρό; Να πεθάνετε θέλετε;» κι εκείνος με αφοπλιστική απόφαση για ζωή […]

Ο φόβος του θανάτου…

«Δεν φοβάμαι το θάνατο, απλώς δεν θέλω να είμαι εκεί όταν θα έρθει»! Γούντι Αλεν Ο φόβος του θανάτου αγγίζει σε υπαρξιακό επίπεδο ευαίσθητες και κρίσιμες πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης. Ο θάνατος και η εσωτερική επεξεργασία του θανάτου αναδεικνύει ξεκάθαρα τη συνολικότερη θεώρηση του καθενός μας για το νόημα της ζωής, για τις σχέσεις με τον […]

Για τα λάθη…

Για τα λάθη που μετάνιωσες και τα σκοτάδια που βυθίστηκες… Για τις μνήμες που ξενύχτησες και τις επιλογές που ναυάγησες… Για τις αποτυχίες που θρήνησες και τις αναπνοές που δεν πήρες… Δίχως αυτές τις σκοτεινές ημέρες, δε θα ήσουν σήμερα το φως! Δίχως αυτές τις πληγές, δε θα ήσουν σήμερα το χαμόγελο! Γεννιόμαστε με μία κραυγή […]

Aπουσία επιθυμίας…

Η αγωνιώδης κι επαναλαμβανόμενη γονεϊκή επίκληση «μη μου στεναχωριέσαι» τις περισσότερες φορές απευθύνεται σε εκείνον που την διατυπώνει… Στην πραγματικότητα ο γονιός ζητά: «μη στεναχωριέσαι, πέρνα καλά, γιατί δεν αντέχω δυσάρεστες καταστάσεις». Παράλληλα οι οικογενειακές θεραπευτικές συνεδρίες συχνά ξεκινούν με μία «αδιαπραγμάτευτη» συνθήκη: «είμαστε μια πολύ δεμένη οικογένεια…». Οι γονείς ασφαλώς εννοούν: «έχουμε μία πολύ […]